Σας καλωσορίζουμε στο blog του Σχολείου μας.

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Χριστουγεννιάτικο δέντρο - Η ιστορία

Το δένδρο που στολίζουμε τα Χριστούγεννα είναι ένα έθιμο που έρχεται από τα βάθη των αιώνων και σίγουρα πριν από τη γέννηση του Χριστού. 
Οι Ρωμαίοι, στη γιορτή που γινόταν προς τιμήν του Κρόνου, γέμιζαν τα σπίτια τους με πράσινα κλαδιά δέντρων. 
Οι Βίκινγκς χρησιμοποιούσαν κλαδιά αειθαλών δέντρων για να τιμήσουν τα καλά πνεύματα, που θα έφερναν τον ήλιο και το φως στον σκοτεινό βορρά. 
Στην Αγγλία και τη Γαλλία, οι δρυΐδες προκειμένου να γίνει η γη εύφορη, τιμούσαν τους θεούς, στολίζονταν με κεριά και καρπούς, τα δέντρα και κυρίως τις βελανιδιές. Τα δέντρα που χρησιμοποιούνταν δεν ήταν απαραιτήτως έλατα, αλλά διάφορα είδη, ανάλογα με την κάθε περιοχή.... 

Το έλατο ως χριστουγεννιάτικο δέντρο 
Η ταύτιση του έλατου με το χριστουγεννιάτικο δέντρο έγινε από τον Άγγλο μοναχό, τον Βονιφάτιο, ο οποίος κήρυττε τον λόγο του θεού στη Γερμανία. Ο μοναχός για να μπορέσει να εξηγήσει στους απλούς ανθρώπους τη σχέση της Αγίας Τριάδας, χρησιμοποιούσε το έλατο, λόγω του τριγωνικού σχήματος του. Υπάρχει και ένας θρύλος που θέλει τον μοναχό να πριονίζει μια βελανιδιά, στην προσπάθειά του να εκχριστιανίσει τους κατοίκους της Φριζίας. Την ώρα που πριόνιζε τη βελανιδιά, ένας δυνατός άνεμος, που θεωρήθηκε «θαύμα» την ξερίζωσε. Στη θέση της φύτρωσε ένα έλατο, το οποίο θεωρήθηκε θαυματουργό και ευλογημένο. Έτσι το έλατο απέκτησε ένα θρησκευτικό συμβολισμό και αντικατέστησε τη βελανιδιά, που χρησιμοποιούσαν ως τότε οι παγανιστές....

Το στόλισμα του δέντρου 
Το στόλισμα του δέντρου ξεκίνησε από τον ιερέα Λούθηρο που ίδρυσε και την προτεσταντική εκκλησία. Η επικρατέστερη ιστορία σύμφωνα με τους μελετητές, είναι ότι ένα χειμωνιάτικο βράδυ, ο Λούθηρος, την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι του είδε το φως των αστεριών να τρεμοπαίζει ανάμεσα στα φύλλα των δέντρων που κουνούσε ο αέρας και η εικόνα του άρεσε πάρα πολύ. Έτσι σκέφτηκε να τη μεταφέρει στο σπίτι για να δώσει χαρά στα παιδιά του. Έκοψε ένα έλατο και προσεκτικά τοποθέτησε κεράκια, τα οποία άναψε για να μιμηθεί το φως των αστεριών, που του είχε τραβήξει την προσοχή. Γι΄ αυτό η Γερμανία, που ήταν η πατρίδα του Λούθηρου, θεωρείται και «πατρίδα» του χριστουγεννιάτικου δέντρου.... 
Το πρώτο στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο, του οποίου η μορφή έμοιαζε με τη σημερινή, εμφανίστηκε στην περιοχή της Αλσατίας στις αρχές του 1500. Τα πρώτα χρόνια τα δέντρα, που δεν ήταν δυνατόν να έχουν συνέχεια αναμμένα κεράκια, στολίζονταν με φαγώσιμα, είδη ρουχισμού και άλλα χρήσιμα πράγματα, που λειτουργούσαν και ως χριστουγεννιάτικα δώρα. Αργότερα άρχισαν να διακοσμούνται με μπάλες, παιχνίδια και γιρλάντες. Τα πρώτα ηλεκτρικά λαμπάκια χρησιμοποιήθηκαν όταν το έθιμο έφθασε στην Αμερική.... 

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Ελλάδα 
Στην ναυτική Ελλάδα για πολλά χρόνια στόλιζαν ένα καράβι, που για πολλούς συμβόλιζε την καινούρια πλεύση στη ζωή των ανθρώπων. Το πρώτο χριστουγεννιάτικο έλατο ήρθε στη χώρα μαζί με την πρώτη βασιλική οικογένεια του Βαυαρού Όθωνα.... 
Οι Βαυαροί ακόλουθοι του νεαρού βασιλιά έφεραν μαζί τους το έθιμο για να νιώθουν σαν το σπίτι τους. Το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο που στολίστηκε στην Ελλάδα ήταν στα βασιλικά ανάκτορα του Ναυπλίου και αργότερα στην Αθήνα, από όπου άρχισε να διαδίδεται. Αρχικά με αργούς ρυθμούς, αλλά τελικά καθιερώθηκε.... 

Πηγή:http://www.mixanitouxronou.gr/

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Τι έτρωγαν οι Έλληνες εκατοντάδες χρόνια πριν τη Γέννηση του Χριστού;

Το σουβλάκι κατάγεται από το Αιγαίο και το έψηναν σε καλαμάκια στη Σαντορίνη πριν από 6.500 χρόνια! Περιζήτητη λιχουδιά ήταν ο γάρος, μια εκλεκτή σάλτσα από ψάρια που εξυμνούσε ο Σοφοκλής και ο Πλάτωνας... 

Τι έτρωγαν οι Έλληνες το 1.600 π.Χ.; Ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας άφησε για λίγο στην άκρη τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο Ακρωτήρι της Θήρας και μίλησε για τις νοστιμιές που απολάμβαναν οι πρόγονοί μας πριν από 3.500 χρόνια. Η απολαυστική κουβέντα έγινε τον Μάιο του 2014 με την Ευάννα Βενάρδου στην Ελευθεροτυπία:... 
«Βρήκαμε πολλά κατάλοιπα καρπών, μέσα σε δοχεία που φυλάσσονταν στα σπίτια. Καθώς έπεσε η τέφρα απανθρακώθηκαν και έτσι διατηρήθηκαν», εξηγεί ο Χρ. Ντούμας. «Οι καρποί αυτοί ήταν προϊόντα καλλιεργειών -γι” αυτό και έχουμε γνώσεις για τις καλλιέργειες εκείνης της εποχής. Βρήκαμε φάβα, φακές, κριθάρι-, σε ένα μάλιστα πιθάρι γεμάτο τέφρα βρήκαμε αποτυπώματα αμυγδάλων. Εντοπίσαμε επίσης πολλά κουκούτσια ελιών θρυμματισμένα, άρα μιλάμε για παραγωγή λαδιού. Βρήκαμε και ένα πιθάρι με σαλιγκάρια, αν και τα συγκεκριμένα ήταν εισαγωγής! Επρόκειτο για κρητικά σαλιγκάρια». Βρήκαν όμως και πάρα πολλούς σπόρους από σύκα: «Αυτή ήταν η ζάχαρή τους. Και βέβαια, το σύκο ήταν το καθαρτικό τους!» (χαμογελάει).... 
Βρήκατε και υπολείμματα ψαριού; «Μέσα σε πιθάρια εντοπίσαμε αποξηραμένα ψάρια και κόκαλα ψαριών. Μάλιστα, καθώς σκάβαμε σε βαθιά στρώματα για τα θεμέλια των στύλων του στεγάστρου, βρήκαμε γάρον (garum κατά τους Ρωμαίους). Πρόκειται για μια πάστα από ψάρι, λιχουδιά για τους Ρωμαίους. Η αριστοκρατία απολάμβανε το καλύτερο μέρος του ψαριού, ενώ η «πλέμπα» και ο στρατός χρησιμοποιούσαν τα κεφάλια, τις ουρές, τα πτερύγια. Βρήκαμε ένα τέτοιο πιθαράκι και επρόκειτο για σημαντική ανακάλυψη μιας και απέδειξε ότι 1.500 χρόνια πριν τους Ρωμαίους, το έφτιαχναν στη Θήρα. Είναι βέβαια χαρακτηριστικό ενός λαού που ζει με και από τη θάλασσα…» Η πιο σπάνια, όμως, λιχουδιά ήταν ο γάρος, μια εκλεκτή σάλτσα που εξυμνούσε ο Σοφοκλής, ο Πλάτωνας και ο Πλίνιος από εντόσθια ψαριών και μικρά ψάρια (σαρδέλες, αθερίνες) που παστώνονταν σε χοντρό αλάτι και απλώνονταν στον ήλιο 2-3 μήνες. Το παχύρευστο υγρό που έπαιρναν από το σούρωμα αραιωνόταν με ελαιόλαδο, κρασί ή ξύδι και αποθηκευόταν στο γαράριον για σάλτσα. Σε ορισμένες περιοχές, μάλιστα, έφτιαχναν γάρο μόνο από συκώτι κολιού ενώ η αρχική συνταγή έδωσε την ιδέα για την σάλτσα αντζούγιας των Σικελών και την γουόστερ σος (Worcestershire sauce). – Κρέας έτρωγαν; «Βρήκαμε άφθονα κόκαλα από αιγοπρόβατα, που αποτελεί βασικό είδος κτηνοτροφίας και σήμερα στα νησιά, ελάχιστα βοοειδή (στα νησιά δεν μπορούν να εκθρέψουν μεγάλα ζώα) και πολύ λίγο κυνήγι (κουνέλια, αποδημητικά πουλιά). Βρήκαμε όμως πάρα πολλά κατάλοιπα από αχινούς, αχιβάδες, κυδώνια και άλλα παρεμφερή θαλασσινά». – Έχουμε ιδέα πώς τα μαγείρευαν ολ” αυτά; «Ξέρουμε πως είχαν τριποδικές χύτρες -που σημαίνει ότι, αν μη τι άλλο, έβραζαν. Γιαχνί πάντως δεν νομίζω πως έφτιαχναν, αφού δεν είχαν ντομάτες. Σήμερα μπορεί να μιλάμε για τα περίφημα σαντορινιά ντοματάκια, όμως οι ντομάτες μας ήρθαν από την Αμερική! Βρήκαμε επίσης ταψιά και φορητά τριποδικά φουρνάκια: φωτιά από πάνω, φωτιά από κάτω και ταψάκι με καπάκι και πορτούλα. Ένα είδος γάστρας με πόδια».... 

Τι σας εξέπληξε πιο πολύ από αυτά που ανακαλύψατε; «Οι Κρατευτές: πάνω τους έψηναν σουβλάκια. Είχαν εγκοπές αλλά και τρυπούλες για να κυκλοφορεί ο αέρας και να μην σβήνουν τα κάρβουνα. Ήταν πολύ εργονομικοί. Στην άκρη τους είχαν το σχήμα κεφαλής κριαριού. Και εξασφάλιζαν και ένα υγιεινό ψήσιμο, αφού το λίπος έπεφτε». ... 












Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Η σωτηρία ενός λύκου

Κάθε ζώο που βρίσκεται σε κίνδυνο αξίζει την ανθρώπινη προσοχή και συμπόνια. Και φυσικά οι λύκοι δεν μπορούν να αποτελούν την εξαίρεση.

Στις 9 Ιανουαρίου του 2012, άνθρωποι της οργάνωσης Ricerca Fauna Esotica e Selvatica – Monte Adone, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που έχει ως στόχο του την προστασία και έρευνα των τραυματισμένων άγριων ζώων της Ιταλικής υπαίθρου, εντόπισαν έναν σοβαρά τραυματισμένο λύκο παγιδευμένο στα παγωμένα νερά ενός ποταμού. Τον τράβηξαν με κόπο από το ποτάμι αλλά με την πρώτη ματιά διαπίστωσαν ότι η κατάσταση του ήταν δραματική. Ήταν σαφώς υποσιτισμένος, έπασχε από σοβαρή υποθερμία και τα πίσω του άκρα είχαν παραλύσει. Το χειρότερο.. μόλις τον έβγαλαν από το νερό η καρδιά του λύκου σταμάτησε να χτυπάει. Ο λύκος είχε σταματήσει να αναπνέει. Ωστόσο, οι διασώστες αρνήθηκαν να τα παραιτήσουν. Πάλεψαν σκληρά για να σώσουν το ζώο και έπειτα από μερικά λεπτά αγωνίας, ο λύκος άρχισε να αναπνέει ξανά.
Ο λύκος μεταφέρθηκε στο ιατρείο και ο κτηνίατρος ξεκίνησε να τον εξετάζει. Τότε ήρθε η σοκαριστική αποκάλυψη. Ο γιατρός βρήκε στο σώμα του 35 μολύβδινα σφαιρίδια γεγονός που σήμαινε ότι ο λύκος είχε πυροβοληθεί από κάποιον ή κάποιους, ξανά και ξανά.

Ωστόσο, έπειτα από δύο εβδομάδες εικοσιτετράωρης εντατικής θεραπείας, ο λύκος ως εκ θαύματος ήταν σε θέση να περπατήσει ξανά. Είναι υπέροχο να βλέπεις ανθρώπους να κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να σώσουν ένα ζώο που έχει ανάγκη! 

Δείτε το βίντεο:



Πηγή: http://expresstime.gr

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Τα παιδιά και το παραμύθι

«Aν θέλετε τα παιδιά σας να είναι έξυπνα, διαβάστε τους παραμύθια. Αν θέλετε τα παιδιά σας να είναι περισσότερο έξυπνα, διαβάστε τους περισσότερα παραμύθια»
(Άλμπερτ Αϊνστάιν)

Μια φορά κι έναν καιρό…

Μια γλυκιά φράση, η οποία συνοδεύει κάθε άνθρωπο από τα παιδικά του χρόνια, συνδεδεμένη με τα παραμύθια του παππού και της γιαγιάς, της μαμάς και του μπαμπά, αλλά και της δασκάλας στο σχολείο.

Η μαγεία των παραμυθιών βοηθά τα παιδιά να χειρίζονται τα προβλήματά τους καθώς και να αναπτύξουν τις συναισθηματικές τους ικανότητες και την φαντασία τους. Τα παραμύθια δίνουν τη δυνατότητα στους γονείς και στους δασκάλους να διδάξουν την κριτική σκέψη στα παιδιά. Ακόμη, τα παραμύθια μας διδάσκουν αρχές και αξίες. Οι περισσότεροι λαοί μοιράζονται κλασσικά παραμύθια δίνοντας τη δική τους πινελιά ανάλογα με την κουλτούρα.

Οι ζωές και τα όνειρα των ηρώων ταυτίζονται αρκετές φορές με τις ζωές και τα όνειρα των παιδιών με αποτέλεσμα οι μικροί αναγνώστες να μπαίνουν στη θέση των ηρώων και να προβληματίζονται σχετικά με τον απαιτούμενο χειρισμό διαφόρων καταστάσεων. Μέσα από τα παραμύθια τα παιδιά συνειδητοποιούν ότι μπορούν να συμβούν και άσχημα πράγματα, τα οποία οι ήρωες αντιμετωπίζουν και φαίνονται δυνατοί. Ακόμη κι ένα παραμύθι με «μέτρια υπόθεση», την οποία οι γονείς δεν εγκρίνουν μπορεί να αποτελέσει ερέθισμα για μια σχετική συζήτηση.

Τα παιδιά με τα παραμύθια κατανοούν το χωροχρόνο, τους χαρακτήρες και την πλοκή, ενώ αντιλαμβάνονται και τη διαφορά ανάμεσα στο φανταστικό και μη φανταστικό. Όταν, λοιπόν, το παιδί έχει κατανοήσει τα βασικά χαρακτηριστικά μιας ιστορίας μπορεί να κάνει προβλέψεις.

Τα παιδιά είναι εκτεθειμένα στις συνθήκες της ζωής και καλούνται από την προσχολική ηλικία να αντιμετωπίσουν μόνα τους κάποιες καταστάσεις όσο προστατευμένο κι αν είναι το περιβάλλον (π.χ. στον παιδικό σταθμό). Μέσα από τα παραμύθια τα παιδιά μπορούν να αντλήσουν ιδέες και λύσεις πως για το χειρισμό μιας δυσκολίας.

Τα παραμύθια θέτουν το ηθικό πρόβλημα της συνύπαρξης του καλού και του κακού (που συμβολίζουν συνήθως οι δράκοι, οι γίγαντες και οι μάγισσες). Συνήθως το καλό υπερισχύει και ο κακός χάνει. Μέσω της ταύτισης με τον ήρωα το παιδί παίρνει το ηθικό δίδαγμα.

TIP Τα παραμύθια αφυπνίζουν το συνειδητό του παιδιού. Αποφύγετε να προχωρήσετε σε ερμηνείες καθώς θα χαθεί η μαγεία του παραμυθιού. Επιτρέψτε στο παιδί σας να σαγηνευτεί από την ιστορία που διαβάζει. Δώστε του την ευκαιρία να ανακαλύψει το νόημα του παραμυθιού μέσα από τον διάλογο.

Πηγή: http://www.hamogelo.gr/

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Καλός δάσκαλος. Αλήθεια... ποιος είναι στην πραγματικότητα;

Ένα πολύ καλό άρθρο της κ. Άννας Παππά, δασκάλας και συγγραφέως παιδαγωγικών βιβλίων. (Το ιστολόγιό της ήδη το έχουμε προτείνει στη στήλη "Ιστολόγια που αξίζουν κλικ και ανάγνωση"

Τι κάνει έναν δάσκαλο δυνατό;

Τι διαφοροποιεί τον καλό δάσκαλο από τους υπόλοιπους; Δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση στη λύση αυτού του αινίγματος και στην καλύτερη περίπτωση οι απαντήσεις είναι συγκεχυμένες. Στη συνέχεια παρατίθεται λίστα με τα βασικά χαρακτηριστικά, που μερικά μπορεί να μας είναι γνωστά, αλλά τα περισσότερα δεν γίνονται εύκολα ορατά. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά σε αυτά που κάνουν τη διαφορά.

Η αυτοπεποίθηση του δασκάλου

Η αυτοπεποίθηση κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας σημαίνει πολλά πράγματα. Σημαίνει εμπιστοσύνη στις επιστημονικές του γνώσεις, αλλά και αυτογνωσία ότι ο τρόπος που διδάσκει δεν υστερεί. Η αυτοπεποίθηση κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας προκύπτει από την άριστη γνώση του αντικειμένου που διδάσκει, ενώ ο τρόπος διδασκαλίας είναι καθαρά θέμα ταλέντου και προσωπικής ικανότητας.

Οι εμπειρίες της ζωής του

Όταν ο δάσκαλος έχει επί πλέον εμπειρίες που αποκτήθηκαν έξω από το σχολείο και έξω από το αντικείμενο των σπουδών του τότε κρατά ένα χρήσιμο εργαλείο μάθησης που τον διευκολύνει να δώσει άλλη προοπτική στο επίπεδο της τάξης του. Ο δάσκαλος που έχει ταξιδέψει, που εργάστηκε σε άλλες εργασίες, που συμμετείχε σε αθλήματα υψηλού επιπέδου, που βίωσε εμπειρίες διαφορετικές, εμβολιάζει το λειτούργημά του με άλλες, υψηλότερες, προοπτικές. Από την κατανόηση της σπουδαιότητας που έχει η συνεργασία και η ομαδική εργασία μέχρι την εμφύσηση της ευγενούς άμιλλας και πλήθος άλλων. Δάσκαλοι που δαπάνησαν σημαντικό χρόνο και κόπο σε εναλλακτικές δραστηριότητες, μπαίνουν στην τάξη με την ακλόνητη πεποίθηση ότι το σχολείο πρέπει να ταυτίζεται με την ευρύτερη εικόνα της κοινωνίας.

Η κατανόηση των κινήτρων του κάθε μαθητή

Όπως ο κάθε μαθητής έχει ένα προσωπικό σύνολο ενδιαφερόντων, έτσι έχει και ένα προσωπικό σύνολο κινήτρων. Οι περισσότεροι μαθητές, μέσα σε μία τυπική τάξη, πράγματι, συμβιβάζουν τα κίνητρα με τα ενδιαφέροντα. Μερικοί, ευτυχώς λίγοι, εμφορούνται από κίνητρα που δεν έχουν σχέση με το σχολείο, αλλά με κύκλους εκτός σχολείου, που τους καθιστούν αδιάφορους για τα σχολικά δρώμενα. Οι μαθητές αυτοί διατρέχουν ορατό κίνδυνο ολικής αποκοπής από την σχολική ζωή και εμπλοκής σε καθαρά εξωσχολικές δραστηριότητες. Εδώ υπεισέρχεται ο ρόλος του χαρισματικού δασκάλου, που καταφέρνει να επανεντάξει τον μαθητή, κάνοντάς τον να βρει ενδιαφέροντα εκεί που, μέχρι σήμερα, δεν έβρισκε. Ο χαρισματικός δάσκαλος έχει τον τρόπο να αλλάξει τα κίνητρα ενός τέτοιου μαθητή με άλλα, που μέχρι τώρα δεν τον ενδιέφεραν.

Είναι όλοι οι δάσκαλοι ειλικρινείς;

Είναι όλοι οι δάσκαλοι ειλικρινείς; Αλλά ας προχωρήσουμε πίσω από την κοινοτυπία, στο τι πραγματικά σημαίνει αυτό. Μερικοί δάσκαλοι διακατέχονται από αβεβαιότητα και αισθάνονται διαρκώς επισφαλείς. Οι δάσκαλοι αυτοί δαπανούν τεράστια ποσά ενέργειας, κάνουν τεράστιες προσπάθειες για να αποκρύψουν κάτι που τους απασχολεί και τους αναστατώνει. Γιατί; Γιατί μερικοί δάσκαλοι παραδέχονται, απολογητικά, ότι «δεν έχω ιδέα ποια είναι η απάντηση στην ερώτησή σου» ενώ άλλοι, που είναι στενά συνδεδεμένοι με τους μαθητές τους, δεν φοβούνται να δείξουν τα συναισθήματά τους μέσα στην σχολική αίθουσα, ούτε έχουν ενδοιασμούς να παραδεχτούν ότι δεν είναι κινητές αποθήκες γνώσεων; Φυσικά κανένας δεν θέλει να φαίνεται ανεπαρκής στην τάξη. Αλλά τι καλύτερο από το να παραδεχτεί ότι «δεν ξέρω, πραγματικά δεν ξέρω, αλλά μπορούμε όλοι μαζί να βρούμε την απάντηση». Ο δεύτερος, ο ειλικρινής, έχει το χαρακτηριστικό του σπουδαίου δασκάλου.

Είναι τεχνολογικά επαρκής;

Για το θέμα αυτό έχει παλαιότερα χυθεί πολύ μελάνι και σήμερα άφθονα pixels. Σήμερα η παραδοχή ότι «δεν είμαι καλός στη χρήση υπολογιστή» μοιάζει με ομολογία ανικανότητας.Πως είναι δυνατόν, όταν η πλειοψηφία των μαθητών έχει ήδη σημαντική ευχέρεια στη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, να μην έχει ο δάσκαλος; Η υπόσχεσή του ότι «είμαι πρόθυμος να μάθω» δεν πείθει ούτε τον ίδιο. Το έτος 2013 ο ανεπαρκής τεχνολογικά δάσκαλος είναι αναλφάβητος και δεν συμπληρώνει τα βασικά χαρακτηριστικά του επαγγέλματός του, όπως επιτάσσουν οι καιροί και το συμφέρον των μαθητών του.

Η συνεχής προσπάθεια

Ο δάσκαλος διδάσκει στους μαθητές του την υπευθυνότητα. Η υπευθυνότητα είναι βασικό μήνυμα που πρέπει να περάσει στα παιδιά. Ο δάσκαλος παρακινεί τους μαθητές να πειραματίζονται, να ρισκάρουν και ας αποτυγχάνουν. Η αποτυχία και η ανάληψη ρίσκου, είναι σημαντικοί παράγοντες μάθησης. Δεν έχει σημασία η επιτυχία ή η αποτυχία όσο έχει το ίδιο το εγχείρημα. Η αποτυχία και η, στη συνέχεια, επιτυχημένη προσπάθεια θα μείνει αξέχαστη από τα παιδιά και θα χαρακτηρίζει την υπόλοιπη ζωή τους. Το εκκολαπτήριο της υπευθυνότητας και της επιτυχίας, είναι πολλές φορές οι συνεχείς αποτυχίες.

Η εστίαση σε σημαντικά πράγματα

Ο καθημερινός δάσκαλος δεν αναλίσκεται προσπαθώντας να διορθώσει αυτά που σε μόνιμη βάση δεν λειτουργούν. Αυτά τα διορθώνουν οι σχολικοί σύμβουλοι. Ο καθημερινός δάσκαλος πρέπει να κατανοήσει ότι η καθημερινή αποδοτική και αποτελεσματική εργασία και η επαναλαμβανόμενη στοχοθεσία δίνει ζωή στη σχολική καθημερινότητα, ανατροφοδοτεί τη μάθηση και δίνει ζωντάνια στη σχολική τάξη. Εξαφανίζει την αποτελμάτωση που είναι βασανιστική και αποκρουστική στα παιδιά. Συνδέοντας τη μάθηση με τα ενδιαφέροντα των μαθητών και τις ανάγκες τους επιτυγχάνει τον καλύτερο τρόπο μάθησης. Η «ουσία του πράγματος» για μία εξασφαλισμένη μάθηση είναι η εστίαση σε σημαντικά, για τους μαθητές, πράγματα.

Ο δάσκαλος δεν ανησυχεί για το τι λένε οι ανώτεροί του

Το γνώρισμα αυτό του δασκάλου είναι συνδεδεμένο με τα περισσότερα που παρατέθηκαν προηγουμένως. Οι ταλαντούχοι δάσκαλοι, αυτοί με μεγάλο ειδικό βάρος, κάνουν τη δουλειά τους χωρίς καθόλου να ανησυχούν «για το τι θα πουν οι προϊστάμενοί τους». Βελτιώνονται μόνοι τους διορθώνοντας τα λάθη τους. Και το κάνουν με τρόπο που δεν γίνεται αντιληπτός από τα παιδιά ώστε να χαθεί ο ενθουσιασμός τους.

Οι ταλαντούχοι δάσκαλοι γνωρίζουν, από ένστικτο, ότι η μάθηση δεν είναι μία δραστηριότητα εμποτισμένη με «υπερβολικό νοικοκύρεμα». Γνωρίζουν καλά ότι η τήρηση, σε καθημερινή βάση, άκαμπτων κανόνων σκοτώνει τη φυσική περιέργεια, το πάθος και τον αυθορμητισμό που χαρακτηρίζει τα παιδιά.

Εάν καθημερινά ανησυχούμε για το τι θα πει ο «από πάνω μας» αποστραγγίζουμε την εργασία μας και περιορίζουμε την απόδοσή μας όπως ακριβώς συμβαίνει σε κάθε επάγγελμα.

Η παιγνιώδης ατμόσφαιρα

Ο σπουδαίος δάσκαλος γνωρίζει άριστα τη σημασία του παιχνιδιού στη ψυχοπνευματική ανάπτυξη του παιδιού. Γνωρίζει ότι το παιχνίδι είναι το καλύτερο εργαλείο μάθησης. Η πιο σοβαρή στιγμή για ένα παιδί είναι εκείνη που παίζει. Το παιδί είναι το ίδιο σοβαρό ακόμη και όταν παίζει αστεία παιγνίδια. Συνεπώς μία παιγνιώδης νότα στη σχολική αίθουσα, στη διδασκαλία και στη σχολική καθημερινότητα συμβάλλει τα μέγιστα στην προσοχή, στην αποδοχή και στην αποδοτική μάθηση.

Ο άνθρωπος ανέπτυξε τον πολιτισμό του κυριολεκτικά παίζοντας και μόνον. Αν το συνειδητοποιήσουμε αυτό, θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε ότι το παιχνίδι είναι για τον άνθρωπο και για το παιδί ιδιαίτερα τόσο πρωταρχική ανάγκη, όσο η τροφή.

Παιδί, παιχνίδι, παιδεία είναι τρεις λέξεις που συνεπάγεται η μία την άλλη. Οι φιλόσοφοι στην αρχαία Ελλάδα, που είχαν αντιληφτεί πλήρως τη σημασία του παιχνιδιού στην κοινωνικοποίηση, στη διαμόρφωση και στη μάθηση του παιδιού επιδοκίμαζαν την χρησιμότητά του και μάλιστα ο Πλάτων έλεγε: ‘’ Έλληνες αεί παίδες εστέ ’’, Έλληνες μείνετε παιδιά για πάντα…


Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Θεματικό πάρκο στην Πάτρα για τα μυθικά πλάσματα

Σε ένα χώρο 1000 τετραγωνικών μέτρων στην Βιομηχανική Περιοχή Πατρών παρουσιάζονται εντυπωσιακά εκθέματα...του θεματικού πάρκου που θα ανοίξει επίσημα τις πόρτες του, το επόμενο 15/ήμερο

Μοντέλα μυθικών τεράτων σε φυσικό μέγεθος, τα οποία «ζωντανεύουν» μπροστά στον θεατή σε μια έκθεση που θα αποτελέσει πόλο έλξης για τουρίστες, αλλά και μαθητές σχολείων από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Μετά από έρευνα και επιστημονική κατάρτιση για την μορφή των τεράτων της αρχαιότητας, θα μπορεί κανείς να μάθει μέσα σε έναν τεράστιο στεγασμένο χώρο για τους κένταυρους, τον Πήγασο και όλα τα υπόλοιπα μυθικά πλάσματα.

Μια πρωτόγνωρη, για τα ελληνικά δεδομένα, έκθεση που θα πλαισιώνεται από δράσεις και βιωματικά παιχνίδια για τους μικρούς επισκέπτες!
Οι μαθητές ή οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος επισκεφθεί το θεματικό πάρκο θα έχει την δυνατότητα να ξεναγηθεί στον χώρο και στο τέλος να παίξει με τα... τέρατα.

Παζλ, ένας λαβύρινθος, ζωγραφική και πολλά ακόμα περιμένουν τους επισκέπτες. Με την βοήθεια της τεχνολογίας, αλλά και σε πραγματική μορφή, οι θεατές θα ψυχαγωγηθούν και θα διασκεδάσουν.

Με αυτόν τον τρόπο θα δοθεί η ευκαιρία σε αυτούς που επισκέπτονται την Πάτρα να δουν κάτι πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα.

Μάλιστα στόχος είναι, όλη η περιοχή να αναβαθμιστεί με ένα ακόμα πάρκο, ακριβώς δίπλα, με θέμα τους «Θεούς του Ολύμπου».

Τις επόμενες ημέρες θα έχουμε και την ημερομηνία των εγκαινίων!

Πηγή:http://www.patrasevents.gr

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Το βουβό ζώο - Χαλίλ Γκιμπράν

4 Οκτωβρίου σήμερα και είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Ένα κείμενο που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά μας  είναι το απόσπασμα από το βιβλίο "Σκέψεις και Διαλογισμοί" που περιλαμβάνει σύνθεση κειμένων του Χαλίλ Γκιμπράν που εκδόθηκε μετά τον θάνατο του μεγάλου Λιβανέζου ποιητή, ζωγράφου, συγγραφέα και φιλόσοφου το 1931.

 "Το δειλινό μιας όμορφης μέρας, κάποια παράξενη διάθεση έπιασε την ψυχή μου και βγήκα από τα σύνορα της πόλης και περιδιάβασα γύρω στα ερείπια ενός εγκαταλειμμένου σπιτιού, πού μόνο οι γκρεμισμένες πέτρες του είχαν μείνει.

Πάνω σ’ αυτές τις πέτρες, είδα ένα σκύλο ξαπλωμένο ανάμεσα στις βρωμιές και τις στάχτες. Είχε πληγές πάνω στο δέρμα του κι ή αρρώστια σακάτευε το ισχνό κορμί του. Αντικρίζοντας πότε πότε τον ήλιο πού βασίλευε, τα γεμάτα θλίψη μάτια του φανέρωναν την ταπείνωση, την απελπισία, και τη δυστυχία του.

Βάδισα αργά και τον πλησίασα και ήθελα να ’ξέρα τη γλώσσα των ζώων για να μπορούσα να τον παρηγορήσω με τη συμπόνια μου. ’Αλλά ό σκύλος, μόνο πού τρόμαξε από το πλησίασμά μου, και προσπάθησε να σταθεί στα τρεμάμενα πόδια του. Έπεσε όμως, και μού έριξε ένα βλέμμα όπου ανακατεύονταν ή αδύναμη οργή, και ή ικεσία. Το βλέμμα αυτό μιλούσε πιο καθαρά από τα λόγια ενός άντρα και πιο συγκινητικά από τα δάκρυα μιας γυναίκας. Και να τί ένιωσα πώς μού είπε, «’Άνθρωπε, υποφέρω από την αρρώστια πού μού έφερε ή δική σου κτηνωδία και καταδίωξη. ’Έφυγα μακριά από τα πόδια σου πού με κλωτσούσαν και βρήκα καταφύγιο εδώ, γιατί το χώμα κι οι στάχτες είναι πιο καλότροπα από τού ανθρώπου την καρδιά, κι αυτά τα ερείπια λιγότερο μελαγχολικά από την ψυχή τού ανθρώπου. Φύγε, εσύ, πού ήρθες από τον κόσμο της αδικίας και της τυραννίας. ’Εγώ είμαι ένα άθλιο πλάσμα πού υπηρέτησε πιστά και υπάκουα το γιο τού Αδάμ. ’Ήμουν ό πιστός σύντροφος του ανθρώπου, τον φρουρούσα μέρα και νύχτα. Λυπόμουν όταν ήταν μακριά, και τον καλωσόριζα με χαρά όταν γύριζε. Ευχαριστιόμουν με τα -ψίχουλα πού έπεφταν από το τραπέζι του και χαιρόμουν με τα κόκκαλα πού εκείνος είχε φάει όλο το κρέας τους. "Όταν όμως γέρασα κι αρρώστησα, μ’ έδιωξε από το σπίτι του και με παράτησε στ’ άσπλαχνα παιδιά τού δρόμου.
’Ώ, γιε τού Αδάμ, βλέπω την ομοιότητα ανάμεσα σε μένα και στους συνανθρώπους σου όταν τα γερατειά τούς κάνουν ανήμπορους. Βλέπω τούς στρατιώτες πού πολέμησαν για την πατρίδα τους όταν ήταν ακόμα στο ανθό της ζωής τους, και πού αργότερα καλλιεργούσαν τα χωράφια της. Τώρα όμως πού ήρθε ό χειμώνας της ζωής τους και δεν είναι πια χρήσιμοι, πετιούνται στην άκρη.

Και βλέπω ακόμα την ομοιότητα ανάμεσα στη δική μου μοίρα και στη μοίρα της γυναίκας, πού στα χρόνια της όμορφης νιότης έδινε χαρά στην καρδιά τού νέου άντρα' και πού μετά, σα μητέρα, αφιέρωσε τη ζωή της στα παιδιά της. ’Αλλά τώρα, γριά πια, την αγνοούν και την αποφεύγουν. Πόσο σκληρός και τυραννικός είσαι, ώ, γιε τού Αδάμ, και πόσο βάναυσος!"

’Έτσι μίλησε το βουβό ζώο πού ή καρδιά μου το κατάλαβε.

Από το βιβλίο Χαλίλ Γκιμπράν - Σκέψεις και διαλογισμοί

Πηγή: http://antikleidi.com

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Μια απίστευτη καταιγίδα κεραυνών!

Ένα μυστηριώδες τεράστιο πολύχρωμο σύννεφο έκανε την εμφάνισή του στον ουρανό της Κόστα Ρίκα, αφήνοντας τους θεατές με το στόμα ανοιχτό.

Ευτυχώς κάποιοι είχαν την ψυχραιμία να βιντεοσκοπήσουν και φωτογραφίσουν το απόκοσμο και παράλληλα πανέμορφο φαινόμενο.

Κάποιοι χαρακτήρισαν το φαινόμενο ως "τέλος του χρόνου", μεταδίδοντας τον φόβο σε όσους παρακολουθούσαν το περίεργο σύννεφο, σε διάφορες πόλεις της Κόστα Ρίκα (an Jose, Parrita, Pavas, Escazu και Hatillo).

Το πιο περίεργο από όλα ήταν ότι την ημέρα που έκανε την εμφάνισή του το περίεργο φαινόμενο, ήταν η ημέρα της Ανεξαρτησίας.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το απόκοσμο σύννεφο οφείλεται σε ένα σπάνιο φαινόμενο, που δημιουργείται κατά την διάρκεια καταιγίδας κεραυνών.

Η καταιγίδα δημιουργεί ένα ισχυρό ανοδικό ρεύμα αέρα που ανυψώνει το σύννεφο με την υγρασία να συμπυκνώνεται σε σταγονίδια οριοθετώντας την καταιγίδα.

Τα χρώματα του σύννεφου εμφανίζονται όταν, σύμφωνα με τον μετεωρολόγο Eladio Solano, το φως του ήλιου πέσει πάνω στα μικρά σταγονίδια υγρασίας.


Πηγή http://www.newmoney.gr

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

Μήπως να λέγαμε "όχι" στις κούκλες που παίζουν τα κορίτσια;

Τα κοριτσάκια θα πρέπει να παίζουν λιγότερο με κούκλες και περισσότερο με παιγνίδια που προορίζονται τυπικά για αγόρια, όπως τα παιγνίδια κατασκευών, τα οποία ευνοούν περισσότερο την ανάπτυξη της δημιουργικότητας.


Αυτό υποστηρίζει η καθηγήτρια πειραματικής φυσικής στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, Ατίν Ντόναλντ.

«Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα αγόρια και τα κορίτσια και αυτό που είναι καλό γι' αυτά όταν είναι πολύ μικρά. Η επιλογή των παιγνιδιών είναι σημαντική; Το πιστεύω», δήλωσε.

«Δημιουργούμε κοινωνικές συμπεριφορές φτιάχνοντας στερεότυπα για το είδος των παιγνιδιών που παίρνουν τα αγόρια και τα κορίτσια όταν είναι μικρά», συνέχισε η Ντόναλντ, η οποία πρόκειται να αναλάβει προσεχώς την προεδρία της Βρετανικής Ένωσης Επιστημών (BSA).

«Τα παιγνίδια των κοριτσιών συνδέονται με την παθητικότητα --όπως να κτενίζουν τα μαλλιά των Μπάρμπι, για παράδειγμα-- και όχι με την κατασκευή, τη φαντασία, τη δημιουργικότητα, όπως τα Lego ή τα Meccano», εξήγησε.

Υπογραμμίζοντας ότι ο ερευνητικός τομέας της έχει έλλειψη φοιτητριών, η Ντόναλντ δήλωσε πως η επιλογή των παιγνιδιών μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός κοινωνικού περιβάλλοντος που κρατάει τις γυναίκες μακριά από ορισμένα επαγγέλματα.

«Οργανώσεις όπως η Βρετανική Συνομοσπονδία Βιομηχανιών κάνουν διαρκώς λόγο για έλλειψη φοιτητών ειδικευμένων στις επιστήμες, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά. Ένας από τους τρόπους για να δοθεί απάντηση στην έλλειψη αυτή μπορεί να έγκειται στο να ενεργήσουμε ώστε το μισό του πληθυσμού να μην αισθάνεται αποκλεισμένο από τους τομείς αυτούς».

Πηγή http://www.diaforetiko.gr

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Ιούλιος 2015 - ο θερμότερος μήνας της Γης

Σε ανακοίνωση που έκανε η Αμερικάνικη NOAA (Νational Oceanic and Atmospheric Administration), ο φετινός Ιούλιος ήταν ο πιο θερμός μήνας που έχει καταγραφεί στην ιστορία του πλανήτη. Η μέση θερμοκρασία έφθασε στους 16,61 βαθμούς Κελσίου, σημειώνοντας ρεκόρ από τότε που ξεκίνησαν οι καταγραφές από το 1880. 

Πολλές χώρες αλλά και οι ωκεανοί παρουσίασαν μη φυσιολογικές τιμές θερμοκρασιών μέσα στον Ιούλιο, δημιουργώντας από τώρα την βεβαιότητα ότι το 2015 θα αποδειχθεί το πιο θερμό έτος στην μέχρι τώρα καταγεγραμμένη ιστορία της Γης. 

Οι θερμοκρασίες στην ξηρά μόνο ήταν για έκτο συνεχόμενο μήνα οι θερμότερες μέσα στον Ιούλιο, με μεγάλες περιοχές να είναι πολύ πιο πάνω σε μέσες τιμές από τις συνηθισμένες για αυτή την εποχή. Η θερμοκρασία για την Αφρική ήταν η δεύτερη πιο υψηλή που έχει σημειωθεί σε Ιούλιο μήνα, πίσω μόνο από το 2002, με κάποιες περιοχές στην ανατολική και κεντρική Αφρική να σημειώνουν ρεκόρ όλων των εποχών. 

Το ρεκόρ του πιο ζεστού Ιουλίου σημειώθηκε στα βόρεια τμήματα της Νοτίου Αμερικής, σε μέρη της νότιας Ευρώπης, στην Κεντρική Ασία και στις πιο απόμακρες περιοχές των δυτικών ΗΠΑ.

Η θερμοκρασία θα χτυπούσε ακόμα μεγαλύτερο ρεκόρ αν δεν αντισταθμιζόταν κάπως από το κλίμα που επικράτησε σε μία μεγάλη λωρίδα που εκτείνεται από την ανατολική Σκανδιναβία έως την Σιβηρία, όπου επικράτησαν πιο χαμηλές θερμοκρασίες από το συνηθισμένο μέσο όρο. Ενώ ψυχρότερος ήταν ο Ιούλιος σε τμήματα της δυτικής Ρωσίας, όπως και σε περιοχές της νότιας Ασίας αλλά και διάσπαρτα σημεία της κεντρικής και βόρειας Αμερικής.

Όπως και να έχει όμως, η τάση που δείχνει ο φετινός Ιούλιος είναι ότι η θερμοκρασία της Γης ανεβαίνει με γρήγορους ρυθμούς. Ή μάλλον για να είμαστε ακριβείς, με ρυθμούς ρεκόρ, κάτι που δημιουργεί μεγάλες απαιτήσεις στην διεθνή κοινότητα να σκύψει πάνω από το φαινόμενο του θερμοκηπίου και να λάβει άμεσα δράση για τον περιορισμό του.

Πηγή: http://www.protothema.gr

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015

Σαντορίνη - Η δημιουργία της

Στη σελίδα στο Vimeo του Νίκου Κορακάκη, αναρτήθηκε το παρακάτω βίντεο, που δείχνει όλη την ιστορία δημιουργίας της Σαντορίνης.

Ξεκινάει περίπου 2,5 εκατομμύρια χρόνια πριν και δείχνει όλα τα στάδια διαμόρφωσης του νησιού μέσα από σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων!






                                                                                                        Πηγές: https://vimeo.com
                                                                                                                    http://www.greekteachers.gr/

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Ο κύβος του Ρούμπικ

Ο Κύβος του Ρούμπικ είναι τρισδιάστατο μηχανικό παζλ. Επινοήθηκε το 1974 από τον Ούγγρο γλύπτη και καθηγητή αρχιτεκτονικής Έρνο Ρούμπικ. 

Ο Έρνο Ρούμπικ (Ernő Rubik) είναι Ούγγρος καθηγητής αρχιτεκτονικής, γλύπτης και εφευρέτης. Είναι κυρίως γνωστός γιατί εφηύρε διάφορα μηχανικά παζλ, όπως τον Κύβο του Ρούμπικ.
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 13 Ιουλίου του 1944. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός σε αεροπλάνα και η μητέρα του ποιήτρια. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης Műszaki Egyetem από όπου αποφοίτησε το 1967 και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων και στη γλυπτική. Από το 1971 μέχρι το 1975 δούλεψε ως αρχιτέκτονας και στη συνέχεια έγινε καθηγητής στο Κολέγιο Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βουδαπέστης Iparművészeti Főiskola.
Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 άρχισε να εκδίδει μια εφημερίδα για "game and puzzle", την ...És játék ("...and games"), ίδρυσε το Rubik Stúdió όπου σχεδίαζε έπιπλα και παιχνίδια και το 1987 έγινε τακτικός καθηγητής. Το 1990 έγινε πρόεδρος της Ουγγρικής Ακαδημίας Μηχανικών (Hungarian Engineering Academy)(Magyar Mérnöki Akadémia) και ίδρυσε το Διεθνές Ίδρυμα Ρούμπικ (International Rubik Foundation) για την υποστήριξη ταλαντούχων νέων μηχανικών και βιομηχανικούς σχεδιαστές. Επίσης είναι μέλος της USA Science and Engineering Festival's Advisory Board. Σύμφωνα με όσους τον γνωρίζουν πρόκειται για πολύ εσωστρεφή άνθρωπο που δύσκολα τον προσεγγίζει κανείς.

Έως τον Ιανουάριο του 2009, 350 εκατομμύρια κύβοι έχουν πουληθεί παγκοσμίως κάνοντας τον το καλύτερο παιχνίδι παζλ σε πωλήσεις παγκοσμίως. Ευρέως θεωρείται το καλύτερο σε πωλήσεις παιχνίδι στον κόσμο.

Σε έναν κλασσικό κύβο του Ρούμπικ κάθε μία από τις έξι έδρες καλύπτεται από εννιά αυτοκόλλητα με έξι χρώματα (παραδοσιακά λευκό, κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, μπλε και πορτοκαλί). Ένας μηχανισμός περιστροφής επιτρέπει σε κάθε έδρα να περιστρέφεται ανεξάρτητα από τις άλλες, με αποτέλεσμα να συγχέονται τα χρώματα. Για να λυθεί το παζλ, πρέπει κάθε έδρα του κύβου να αποτελείται αποκλειστικά από αυτοκόλλητα του ίδιου χρώματος. Διάφορα άλλα παζλ έχουν παραχθεί με διαφορετικό αριθμό αυτοκόλλητων, όχι όλα από τον Ρούμπικ. Η αρχική 3×3×3 εκδοχή του κύβου γιόρτασε την τριακοστή επέτειο της το 2010. 

Αναρτήθηκε το βίντεο στο you tube τον Απρίλη του 2014, αλλά το γεγονός είναι ότι ένα παιδάκι 2 ετών λύνει τον κύβο του Ρούμπικ μόλις σε 70 δευτερόλεπτα!



Αν ο κύβος του Ρούμπικ είναι μία φορά σπαζοκεφαλιά, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα τι αποτελεί η 17Χ17Χ17 έκδοσή του. Ο RedKB, όπως είναι γνωστός στο YouTube ο Κένεθ Μπράντον, αποφάσισε να βάλει στον εαυτό του τη συγκεκριμένη πρόκληση. Συνολικά, του πήρε 7,5 ώρες για να τα καταφέρει, δουλεύοντας κατά διαστήματα για πέντε ημέρες.

Ο Μπράντον ξεκίνησε λύνοντας το κέντρο κάθε χρώματος και στη συνέχεια προχώρησε προς το εξωτερικό, κάτι που αποδείχθηκε πιο εύκολο, τουλάχιστον για τον ίδιο. Και αυτό το βίντεο αναρτήθηκε το 2014


                                                                                                    Πηγές: https://el.wikipedia.org/
                                                                                                      www.youtube.com
                                                                                                       http://astrosnews.gr



Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Από τον αρχαίο Δίολκο στην Διώρυγα της Κορίνθου

Ιούλιος 2015 και σαν πρώτη ανάρτηση του blog μας επιλέγουμε να αναφερθούμε σε ένα από τα πιο μεγάλα έργα που έχουν γίνει στην Ελλάδα: Στην κατασκευή της Διώρυγας της Κορίνθου, που στις 25 Ιουλίου του 1893 έγιναν τα επίσημα εγκαίνια. 

Η Διώρυγα της Κορίνθου είναι διώρυγα η οποία ενώνει τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό κόλπο, στη θέση του Ισθμού της Κορίνθου, λίγο ανατολικότερα από την πόλη της Κορίνθου.

Κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1880-1893, έργο του Έλληνα μηχανικού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη. Η κατασκευή της είναι αποτέλεσμα της αναπτυξιακής πολιτικής του πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος με την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής στόχευε στη δημιουργία ενός σύγχρονου και οικονομικά ανεπτυγμένου κράτους.

Αρχαίος Δίολκος

Η «΄Αφνειος Κόρινθος» υπήρξε από την αρχαιότητα μια από τις πιο σημαντικές πόλεις του τότε γνωστού κόσμου, αλλά και της σύγχρονης Ελλάδας. Η γεωγραφική της θέση την ανέδειξε σε σπουδαίο Ναυτικό, Εμπορικό και Πολιτιστικό κέντρο. Το πέρασμα του Ισθμού και η παράκαμψη του Κάβου Μαλέα απασχόλησε από πολύ νωρίς τους ναυτιλλόμενους. Η δυσκολία της μεταφοράς των εμπορευμάτων από την ξηρά με τη μέθοδο της μεταφοράς τους ώθησαν τον Τύραννο της Κορίνθου, Περίανδρο, γύρω στο 600 π.Χ. να κατασκευάσει τον περίφημο δίολκο, ένα πλακόστρωτο διάδρομο, ντυμένο με ξύλα πάνω στον οποίο γλιστρούσαν τα πλοία της εποχής εκείνης αλειμμένα με λίπος και περνούσαν τον Ισθμό από την μια ακτή στην άλλη.   Αυτός ο πλακόστρωτος δρόμος ένωνε το ανατολικό λιμάνι των Κεχριών του Σαρωνικού κόλπου, με το δυτικό λιμάνι Λεχαίου του Κορινθιακού κόλπου και επέτρεπε στα πλοία να μεταφέρονται ανάμεσα στον Κορινθιακό και τον Σαρωνικό.  Τα πλοία διέλκονταν πάνω σε τροχοφόρο όχημα («ολκός νεών»), περνούσαν τον πλακόστρωτο αυτό δρόμο, που το πλάτος του κυμαίνονταν από τρία έως πέντε μέτρα και μεταφέρονταν με ασφάλεια από νερό σε νερό.


Υπήρχε μάλιστα και μια ειδική λέξη γι’ αυτή τη διαδικασία μεταφοράς των πλοίων. Έλεγαν ότι τα πλοία υπέρ-ισθμίζοντο, δηλαδή διείλκοντο δια μέσου της ξηράς από τη μια θάλασσα στην άλλη, ενώ τα εμπορεύματα μεταφέρονταν με υποζύγια. Tα πλοία πλήρωναν πανάκριβα τέλη που ήταν και το πιο σημαντικό έσοδο της Κορίνθου.


Διώρυγα της Κορίνθου

Η ιδέα της διώρυγας λοιπόν υπήρχε ήδη από την εποχή του Περίανδρου, το 602 π.Χ., που όμως εγκατέλειψε το σχέδιό του, από το φόβο ότι θα προκαλούσε την οργή των Θεών, ύστερα από το Χρησμό της Πυθίας που έλεγε : « Ισθμόν δε μη πυργούτε μήδ’ ορύσσετε». «Ζευς γαρ έθηκε νήσον η κ’ εβούλετο». Ο πρώτος που προσπάθησε την υλοποίησή του ήταν ο Νέρων, το 66 μ.Χ., σε σχέδια του Ιούλιου Καίσαρα και του Καλιγούλα. Μετά το θάνατο του Νέρωνα, συνέχισε την προσπάθεια ο Ηρώδης ο Αττικός, ο οποίος όμως την εγκατέλειψε.

Το τέλος της οθωμανικής κυριαρχίας βρήκε την Ελλάδα στο κατώφλι της Βιομηχανικής εποχής. Οι συνθήκες για τη διόρυξη του Ισθμού ήταν πιο ευνοϊκές και ο κυβερνήτης Καποδίστριας, προβλέποντας τη μεγάλη σημασία που θα είχε γενικότερα για την ανάπτυξη της χώρας η κατασκευή της διώρυγας, ανέθεσε τη σχετική μελέτη σε ειδικό μηχανικό. Τo κονδύλι όμως των 40 εκατομμυρίων χρυσών φράγκων που σύμφωνα με τον προϋπολογισμό δαπάνης, κρίθηκε αναγκαίο για την εκτέλεση του έργου, δεν μπορούσε να εξευρεθεί από τη διεθνή χρηματαγορά, πολύ περισσότερο δε να διατεθεί από τον ελληνικό προϋπολογισμό. Έτσι η προσπάθεια του κυβερνήτη Καποδίστρια εγκαταλείφθηκε.








Μετά από τη διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ (1869), η Κυβέρνηση Ζαΐμη, το Νοέμβριο του 1869, έλαβε την απόφαση τομής του Ισθμού και ψήφισε το νόμο της « περί διορύξεως του Ισθμού της Κορίνθου». Με το νόμο αυτό είχε δικαίωμα η κυβέρνηση να παραχωρήσει σε εταιρεία η ιδιώτη το προνόμιο κατασκευής και εκμεταλλεύσεως της διώρυγας της Κορίνθου.

Τελικά το 1881 το ελληνικό δημόσιο κατακύρωσε το έργο στον στρατηγό Στέφανο Τύρρ μαζί με το προνόμιο εκμεταλλεύσεως της διώρυγας για 99 χρόνια.

Λόγω έλλειψης κεφαλαίων το έργο ολοκληρώθηκε από εταιρεία του Ανδρέα Συγγρού το 1893. Στις 25 Ιουλίου 1893 έγιναν τα εγκαίνια με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια.



Πρέπει να πούμε ότι η Διώρυγα ανατινάχτηκε από τα γερμανικά στρατεύματα το 1944 και οι εργασίες εκφράξεως κράτησαν από το 1945 ως το 1949

    


Η διώρυγα έχει μήκος 6.346 m, πλάτος στην επιφάνεια της θάλασσας 24,6 m, στο βυθό της 21,3 m, ενώ το βάθος της κυμαίνεται από 7,50 έως 8 m.

Η Διώρυγα της Κορίνθου αποτελεί διεθνή κόμβο θαλάσσιων συγκοινωνιών και εξυπηρετεί πλοία όλων των εθνικοτήτων.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε χρόνο περνούν τη διώρυγα 12.000 πλοία 50 και πλέον διαφορετικών εθνικοτήτων.



                                                                                                     Πηγές: https://el.wikipedia.org
                                                                                                          http://www.visitloutraki.com
                                                                                                         https://rosetabooks.wordpress.com
                                                                                                         http://www.alfavita.gr